کاظمین منتظر است با آغوشی گشوده تا جوان‌ترین ستاره دنبال دار امامت را از خاک تا افلاک دنبال کند و این حالتِ محزون خاک است که ملائک را به زاری نشانده. شهادت مظلومانه امام محمدتقی (ع) تسلیت باد.

غریب، حتی در خانه

هیچ غروبی به غمرنگی غروب وجود مردان خدا نیست؛ آنگاه‌که سر آسوده بر روی خاک می‌گذارند و شام تیره‌ای برای آدمیان، می‌سازند.

هنوز زمین، جان نگرفته باید بی‌تابی کند و غروب خون‌رنگ خورشید را به نظاره پردازد. ای حجت نهم! افسوس که روزگار، تنها بیست‌وپنج سال با تو سر سازگاری داشت و بیست‌وپنج بهار از عمر تو را برتابید. تقدیر آن بود که حتی در خانه‌ات نیز غریب باشی و باهم دستی
«ام الفضل» ـ همسرت ـ زهر بنوشی و مسموم شوی.

 

ولی نه آن غربت دردناکی که برایت درست کرده‌اند و نه آن زهری که به تو داده‌اند، هیچ‌کدام نتوانست، امتداد خط سبز تو را که بر صحیفه هستی کشیده‌ای، پاک کنند. گرچه زمین، حوصله بزرگی تو را نداشت و ظرف روزگار، گنجایش حضور دریا گونه‌ات را؛ سر بردار و ببین عاشقان پاک‌باخته‌ات را که دل هاشان، تنها با رسیدن به دریا، آرام می‌گیرد. کدام جان است که تو را بشناسد و اینک در هوای کاظمین تو نسوزد؟!

قالب وردپرس خريد هاست طراحي سايت