سلام بر نور، بر روشنایی، بر دهمین خورشید! سلام بر تابناک‏ترین ودیعه الهی در زمین، بر مجد و شرافت، بر پاکی و عزت! سلام بر او که یادگار فضیلت و پارسایی، سخاوت و پاکیزگی بود! نخل‏های هدایت از برکت دستانش ثمربخش بود و سَحَر از دیدن قامت زیبایش تبسم بر لب داشت. دست‏های حاجتمندان، بی‏آنکه سرشار باشند، از درگاهش دور نمی‏شد و همگان در برابر شکوهش فروتن بودند. باران رحمت آگاهی را بر سر و قلب مردمان جاری می‏کرد و مؤمنان از پیشگاه همتش نیرو می‏گرفتند. آنگاه‌که ناباوران و دشمنان به شکستن قداست و شکوهش می‏اندیشیدند، خود، می‏شکستند و فرومی‌ریختند! او خواب تاریک‏دلان را برمی‏آشفت و پرچم توحید را در بلندترین قله‏های حیات برمی‏افراشت. او چراغ فروزان هدایت بود و یاور و راهنمای همیشه امت؛ کتاب دانایی و پارسایی و زهد را به هم درآمیخته بود و از مدینه تا سامرا، نور و روشنایی ریخته بود.

ولادت امام هادی «ع» خجسته باد