آدرس : خیابان طالقانی نبش غذادارو  -    تلفن تماس : 66475055

  • Cougar

    متن تصویر

  • Lions

    متن تصویر

  • Snowalker

    متن تصویر

  • Howling

    متن تصویر

  • Sunbathing

    متن تصویر

یک لرن مرجع تخخصی وبلاگ نویسان
قسمت دوم خاطرات دکتر محمد علی محققی عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران از دوران پرشکوه انقلاب اسلامی - اخبار عمومی - اخبار : ایثارگران دانشگاه علوم پزشکی تهران
اطلاعیه
داوطلبین گرامی لطفا قبل از طرح سوال جدید سوالات موجود در آرشیو را با دقت مطالعه نمایید زیرا به سوالات تکراری پاسخ داده نمیشود.
اخبار عمومی : قسمت دوم خاطرات دکتر محمد علی محققی عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران از دوران پرشکوه انقلاب اسلامی
فرستنده esmaeili در تاريخ ۱۳۹۴/۱۱/۲۱ ۱۴:۰۰:۰۰ (410 بار خوانده شده)


قسمت دوم خاطرات دکتر محمد علی محققی عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران از دوران پرشکوه انقلاب اسلامی



نقش مجتمع بیمارستانی امام خمینی درصحنه آرائی این مراسم غم‌انگیز و کنترل حادثه تیراندازی به مردم در میدان انقلاب وامداد رسانی و درمان تمام‌عیار انبوه مصدومان، همواره بر تارک خدمات دانشگاهیان خواهد درخشید.     
بازگشائی دانشگاه تهران 23 دی‌ماه 1357
پس از کشتار دانشجویان و دانش آموزان در 13 آبان 1357 و اعتصاب و تعطیلی دانشگاه تهران، این دانشگاه با حضور صدها هزار نفر از مردم، نمایندگان روحانیون ، دانشجویان، اهالی مطبوعات و دیگر گروه‌های سیاسی و مذهبی ، در تاریخ 23 دی‌ماه 1357 بازگشایی شد. از این تاریخ تا روز پیروزی انقلاب انبوه مردم همه‌روزه دانشگاه را با حضور شاداب خود ، در خط مقدم انقلاب  حفظ نمودند. روز دوم بعد از بازگشائی مجدد، به درخواست مکرر مردمی، مجموعه سیر انقلاب در آمفی‌تئاتر دانشکده فنی، به معرض نمایش گذاشته شد.  حدود یک هفته هروز چند نوبت، با حضور پرشور اقشار مختلف مردم این مجموعه نمایش داده شد. با اقبال عمومی از این مجموعه ابتکاری سیر انقلاب، دانشجویان دانشکده پزشکی این مجموعه را تکثیر و برای همه استان‌ها از طریق رابطین و فعالان مردمی فرستادند. این دوران اوج پیوستگی مردم با دانشگاهیان است و پرشورترین صحنه‌های انقلاب با حضور یکپارچه و بسیار پرشور اقشار متحد مردم انقلابی در تاریخ دانشگاه و تاریخ سیاسی-اجتماعی کشور و تاریخ عبرت‌آموز انقلاب اسلامی رقم خورد. فرار شاه در روز 26 دی‌ماه نقطه عطفی در تاریخ مبارزات مردم ایران است. با خروج شاه خائن، امواج شادی مردم سراسر کشور را فراگرفت. دانشگاه و خیابان‌های اطراف نیز یکپارچه در جشن و شور و شعار بود.  
تحصن روحانیون در دانشگاه و حضور هم‌زمان گسترده مردم:
روز هشتم بهمن‌ماه سال 1357 چهل تن از روحانیون سرشناس از مبارزین و مدرسین حوزه‌های علمیه در اعتراض به ممانعت دولت بختیار از بازگشت امام خمینی به وطن در مسجد دانشگاه تهران تحصن کردند که بر طبق اسناد این تحصن برشدت مبارزات افزود و بختیار  را مجبور کرد تا بستن فرودگاه‌ها را پایان بدهد. مسجد دانشگاه در نقطه مرکزی دانشگاه تهران قرار دارد و انتخاب هوشمندانه این مکان مقدس برای تحصن، در حساس‌ترین مقطع از تاریخ انقلاب،  دانشگاه را به آتش‌فشان قهر و خشم ملت ایران تبدیل نمود. در ذیل این تحصن، مراسم معنوی نماز جماعت، دعا و توسل، سخنرانی، افشاگری و بحث و تحلیل سیاسی ادامه داشت. حضرات آيات سيد محمد حسيني بهشتي، مرتضي مطهري، عطاءالله اشرفي اصفهاني، سيد محمود طالقاني، محمدجواد باهنر، سيد علي خامنه‏اي، اکبر هاشمي رفسنجاني، محمد امامي کاشاني، محمد يزدي، علي مشکيني، محمد صدوقي جمعی از چهره‌های شاخص این تحصن بودند. این تحصن تاریخ‌ساز با استقبال و میهمان‌نوازی دانشگاهیان، همراهی یکپارچه و حمایت شدید مردم، حوزه‌های علمیه، محافل سیاسی وقت همراه شد
.
 
سخنرانی حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در جریان تحصن روحانیون در دانشگاه تهران-بهمن 1357
12 بهمن ورود امام راحل به میهن اسلامی- حال و هوای دانشگاه
بعد از فرار مذبوحانه شاه خائن، امام خمینی با تصمیم قاطع اعلام فرمودند که به‌زودی به میهن مراجعت خواهند فرمود. پس از تعطیلی فرودگاه‌ها و اقدامات مذبوحانه دولت بختیار، امام خمینی در مصاحبه‌ای چنین فرمودند: ".... من از ایرانیانی که با من همراهی کرده‌اند متشکرم. من می‌خواستم فردا را در میان ملت باشم و هر رنجی که آن‌ها می‌برند من هم با آن‌ها باشم. لکن دولت خائن از این امر مانع شده و همه‌ی فرودگاه‌های ایران را بست. من پس از باز شدن فرودگاه‌ها، بلافاصله به ایران خواهم رفت  به او خواهم فهماند که شما غاصب هستید و خائن به ملت ما، و ملت ما دیگر تحمل شما نوکرهای خارجی را نخواهد کرد. باری این‌ها باید بدانند که وقت آن‌که قلدری بکنند گذشت. من ملت ایران را به ادامه‌ی نهضت دعوت می‌کنم تا این قلدرها را بر جای خودشان بنشانند، لکن آرامش را از دست ندهند. من از همه‌ی ملت ایران تشکر می‌کنم و در اولین فرصت پیش مردمم به ایران خواهم رفت تا با آن‌ها یا کشته شوم و یا حقوق ملت را بگیرم که به ملت برگردانم. خداوند همه‌ی شمارا توفیق بدهد، ملت ایران باید بداند که این شخص که متکفل حکومت شده است، به ایل خودش خیانت می‌کند. آن ایلی که پشتوانه‌ی ایران بودند و رضاشاه آن‌ها را از پای درآورد. این شخص به ایل خودش، به ملت خودش خیانت می‌کند. باید ایل بختیاری بداند که این اشخاص را که به آن‌ها خیانت می‌کنند از جلو راه ملت بردارند. باید ارتش بداند که این‌ها خیانت‌کارند و به آن‌ها کمک نکنند. باید همه‌ی ایران بدانند که توطئه‌ای در کار است. از این توطئه باید جلوگیری شود. این آخرین قدمی است که این خائنین برمی‌دارند و ما انشاء الله این قدم را هم می‌شکنیم و پیش شما  می‌آییم و آن‌ها را به‌جای خودشان خواهیم نشاند."
با قطعی شدن ورود امام در روز دوازدهم بهمن‌ماه 1357 ، تحصن روحانیون پایان یافت و سیل جمعیت از دانشگاه متوجه خیابان‌های مسیر حرکت آن رهبر عالی‌قدر متوجه شد. با حرکت خودجوش مردمی و تدارک کمیته استقبال مردمی، خیابان‌ها که از درگیری‌های قبل آسیب‌دیده بودند، آب‌وجارو شده و مسیر حرکت ایشان در طول چند کیلومتر با شاخه‌های گل مفروش شده بود. همه‌چیز برای بزرگ‌ترین استقبال تاریخ فراهم‌شده بود. درب اصلی دانشگاه، محل استقرار جمع کثیری از دانشگاهیان بود تا نسبت به رهبر نستوه و کبیر خود ادای احترام نمایند
.
با ورود امام به فرودگاه و اعلام این خبر از رسانه ملی توسط کارکنان اعتصابی صداوسیما، موجی از شور و خوشحالی سراسر کشور را فراگرفت. امام بزرگوار به‌پاس رشادت‌ها و جان‌فشانی شهدای مظلوم انقلاب مستقیماً مسیر به‌طرف بهشت‌زهرا، مشهد شهیدان انقلاب را برگزیدند. امام قدس سره اولین سخنرانی خود را در فرودگاه مهرآباد با تشکر از ملت ایران ایراد و در فرازهایی از آن فرمودند:
"..... ما باید از همه طبقات ملت تشکر کنیم که این پیروزی تا اینجا به‌واسطه وحدت کلمه بوده است. وحدت کلمه مسلمین، همه، وحدت کلمه اقلیت‌های مذهبی با مسلمین، وحدت دانشگاه و مدرسه‌ی علمی، وحدت طبقه روحانی و جناح سیاسی. باید ما همه این رمز را بفهمیم که وحدت کلمه رمزی پیروزی است و این رمز پیروزی را از دست ندهیم و خدای‌نخواسته شیاطین بین صفوف شما تفرقه نیندازند. من از همه شما تشکر می‌کنم و از خدای تبارک‌وتعالی سلامت و عزت همه شمارا طالب و از خدای تبارک‌وتعالی قطع دست اجانب و ایادی وابسته به آن‌ها را خواهان هستم"
به‌اتفاق جمعی از دانشجویان صبح زود عازم دانشگاه شدیم و در مقابل درب اصلی دانشگاه مستقر و با درد است داشتن شاخه‌های گل، برای زیارت امام لحظه‌شماری می‌کردیم. شایع شده بود که حضرت امام خمینی در دانشگاه تهران سخنرانی خواهند فرمود. منطقاً ازدحام جمعیت استقبال‌کننده در طول مسیر چندین کیلومتری، این امکان را سلب می‌نمود. عبور موکب حامل امام حوالی ساعت 11 صبح 12 بهمن‌ماه از جلوی درب اصلی دانشگاه، بسیار باشکوه بود. اشک شوق و فریاد خوشامدگوئی مردم درهم‌آمیخته بود. این‌جانب توفیق یافتم تا از چند قدمی سیمای نورانی امام بزرگوار را زیارت نمایم.  
 عبور موکب امام خمینی در 12 بهمن 1357 از جلوی درب اصلی دانشگاه تهران و استقبال پرشور و باشکوه دانشگاهیان
ورود بالگرد حامل امام راحل به بیمارستان امام خمینی
بعد از عبور موکب امام از جلوی دانشگاه، به بیمارستان امام خمینی برگشتیم. چندساعتی در بیمارستان بودم و بعداً برای پیگیری کاری از بیمارستان خارج شدم و درواقع توفیق زیارت مجدد امام راحل در بیمارستان را از دست دادم. بیمارستان امام خمینی که خدمات فراوانی به مردم شریف ایران اسلامی به‌ویژه در دوران انقلاب انجام داده بود، محل انتخاب بعدی امام بزرگوار بود. تمام اقدامات رهبر کبیر و بنیان‌گذار جمهوری اسلامی حکیمانه و خردمندانه بود. عیادت از مصدومیم انقلاب در بیمارستان، نقطه اوج قدرشناسی یک رهبر از ملت بود. شاهدان نقل می‌کردند که با فرود بالگرد در بیمارستان، همه انسان‌هایی که در آن حوالی قرار داشتند به سمت بیمارستان سرازیر شدند. در چند دقیقه بالگرد و محل فرود توسط امواج جمعیت اعم از بیماران که قبل از دیگران خود را رسانده بودند و عیادت کنندگان و کارکنان و مردم مشتاق احاطه‌شده بود. امکان عبور از میان این موج جمعیت و ورود به بخش‌ها نبود و امام از همان‌جا به ساحت جانبازان انقلاب ادای احترام فرمودند و با ماشین دکتر مهاجر، از اساتید بیهوشی از بیمارستان خارج شدند.   
 
اوج خدمات بیمارستان‌های دانشگاه در دهه مبارکه فجر
با ورود امام و استقبال تاریخی از ایشان فضای رعب و وحشت ستم‌شاهی به فضای نور و امید و تجلی بارقه‌های پیروزی شکوهمند ملت بزرگ ایران مبدل شد. ورود امام به بیمارستان امام خمینی برای دانشگاهیان و جامعه پزشکی کشور نقطه عطف بزرگی است که اشتیاق ایشان را به ادامه خدمات مضاعف نمود. همه بیمارستان‌های دانشگاه خود را به حداکثر آمادگی برای حوادث پیش روی انقلاب رساندند. درگیری‌های متفرقه‌ای در سطح شهر انجام می‌شد که مجروحین آن به بیمارستان‌ها منتقل می‌شدند. گشت خیابانی آمبولانس‌های بیمارستانی در سطح شهر ادامه داشت. درحالی‌که مردم هرلحظه به پيروزی نزديكشان اميدوارتر می‌شوند، جمعي از تيمساران ارتش در حال فراهم كردن مقدمات اجرای طرحی با حمايت مستقيم آمريكا برای دستگيری امام و كشتن مردم بودند. اعضای شورای انقلاب، آيت‌الله دكتر بهشتی، آيت‌الله مطهری و مهندس بازرگان با تماس‌های مداوم با فرماندهان ارتش سعی می‌کردند ارتش را بدون خونريزی، متحد ملت كنند. مردم با گل و اشك و شعار به استقبال ارتشيان می‌رفتد. بعدازاین ظهر یکی از روزها، احتمالاً هفدهم بهمن 1357 درگیری شدیدی در حوالی میدان انقلاب، اطراف ساختمان ژاندارمری شروع شد. قبلاً نیز روز هشتم بهمن میدان انقلاب و خیابان سی متری روبروی ستاد ژاندارمری محل یکی از درگیری‌های خونین دوران انقلاب بود که موجب شهادت بیش از 32 نفر شده بود. در بیمارستان شایع شده بود که کودتا شده. در این درگیری‌ها حتی به آمبولانس‌ها تیراندازی شده بود. انتقال مجروحین این درگیری به بیمارستان بسیار سریع بود. با اعلام مردم در گوشه و کنار شهر، وسایل امدادی مانند باند و گاز و دارو به سمت بیمارستان سرازیر شده بود. انتظامات داخل بیمارستان نیز توسط مردم در دست گرفته‌شده بود. جمع زیادی از مجروحین در این حوادث به بیمارستان منتقل شدند.اغلب تحت‌های بیمارستان به مجروحین اختصاص‌یافته بود. وضع مشابهی در سایر بیمارستان‌های دانشگاه حکم‌فرما بود. اوج این خدمات به حوادث روزهای 21 و 22 بهمن بازمی‌گردد.  راديو و تلويزيون نظامي به تصرف مردم درآمد. در آخرين لحظه‌ها گوينده راديو پيامي را که از سوي آیت‌الله طالقاني رسيده بود، خواند و سپس برنامه قطع شد. در آن پيام از کارکنان اعتصابي راديو و تلويزيون خواسته‌شده بود تا به سرکار خود بازگردند. پس از سکوتي نسبتاً طولاني، راديو دوباره آغاز به کارکرد. صداي گوينده‌ از شدت هيجان می‌لرزید:
«توجه ... اين صداي انقلاب ملت ايران است...»
فرياد شادي از تمام خاک ايران برخاست، آخرين سلسله‌ي پادشاهي ايران، سرانجام سقوط کرد... خیانت‌کاران در پیشگاه خداوند به دست توانمند ابنای ملت رشید و مسلمان رسوا شدند و خدمتگزاران در پیشگاه تاریخ سربلند و سرفراز به گواهی ایستادند.... و دانشگاهیان در صف خدمتگزارت برای همیشه در تارک تاریخ ملت بزرگ ایران خواهند درخشید.

 
22بهمن- شهادت عزت الملوک کاوسی دانشجوی انقلابی، شهیده مظلوم دانشگاه و دانشکده پزشکی
برگ آخر این گزارش را که سند عزت و افتخار دانشگاه خواهد بود، به شهیده مظلومه دانشکده، منظومه ادب و ایمان، دیوان معرفت و خدمت، معیار تلاش و جهاد و محک آزمون‌های سخت، شهید عزت‌الملوک کاووسی ملکی اختصاص می‌دهد. شهید کاووسی فرشته‌ای در سیمای انسان و استادی در جامه دانشجو است. وی که ورودی سال 56 دانشکده بود، آن‌قدر در تلاش‌ها و فعالیت‌های انقلابی و اسلامی فعال بود که در دانشکده زبانزد و چهره‌ای آشنا بود. در 13 آبان 1357 ، که به علت اعمال فشار رژیم بعثی عراق بر امام راحل ، آن بزرگوار عراق را ترک و عازم کویت شده بودند، هم‌زمان با موج اعتراض ملت به رژیم‌های مزدور بعثی عراق و شاهنشاهی ایران، شهید کاووسی یک حرکت گسترده دانشجوئی را طراحی و اجرا نمود. به‌اتفاق جمعی از دانشجویان کلاس به کلاس در دانشکده حضور می‌یافتیم و با اجازه استاد، سخنگوی دانشجویان که شهیده  عزت الملوک کاووسی بود ، سخنرانی حماسی و احساسی و غرایی انجام و با افشاگری جنایات علیه رهبر انقلاب، درخواست تعطیلی کلاس‌ها و پیوستن به جمع معترضین را می‌نمود. به‌تدریج موج جمعیت معترض دانشجویان پزشکی فراگیر و همه دانشکده را فراگرفت. در آن روز دانشجویان بورسیه ارتش بالباس فرم در دانشکده شرکت نموده بودند و تنها در یک کلاس این اقلیت کوچک از دانشجویان کلاس را ترک نکردند و استاد محترم مربوطه هم، ضمن همدردی و حمایت برای جلوگیری از اعمال فشار بر دانشجویان بورسیه ارتشی، دقایقی کلاس را ادامه داد. این موج اعتراض دانشجوئی به پرچم‌داری شهید کاووسی به حیاط دانشگاه کشیده و به یک اعتراض عمومی دانشجوئی در دانشگاه تبدیل شد. شهیده مظلومه وقتی بااحساس تمام از امام خمینی رهبر کبیر انقلاب دفاع می‌کرد، بارها اشک در چشمانش حلقه می‌زد........ این اسطوره ایمان و اخلاص در ایام بعدی با تمام وجود درصحنه‌ها حاضر بود و روزهای حساس 21 و 22 بهمن‌ماه با روپوش سفید پزشکی در آمبولانس بیمارستان به نقاط درگیری سطح شهر اعزام شد و در حال امدادرسانی به مجروحین انقلاب مورد اصابت گلوله ستم ستمگران قرار گرفت .... وقتی در آمبولانس به بیمارستان منتقل می‌شد، با آخرین رمق‌های حیاتش وصیتی تکان‌دهنده نمود.... اینکه بدن مطهرش را در محل فرود بالگرد امام راحل در 12 بهمن‌ماه در بیمارستان امام خمینی به خاک بسپارند. گویا این جریان به عرض امام رسیده و معظم له نیز به اجرای آن سفارش فرموده‌اند....
 در هیاهوی این روزهای مجتمع بیمارستانی امام خمینی، مقبره باشکوهی در ضلع شمالی در محل ورودی مرکز تصویربرداری برپا است و شهیده ای مظلومه از تبار شرافت و عزت ، ازملک عشق و شهادت و از ملکوت  ایمان و معنویت تا ابدیت تاریخ به شهادت ایستاده است. یادش گرامی و راهش پر رهرو و پیامش جاودان باد....    والسلام-21/11/1394- مجتمع بیمارستانی امام خمینی "ره". مرکز تحقیقات سرطان. دکتر محمدعلی محققی
 

خبر قبلی - خبر بعدی صفحه مناسب چاپ پیشنهاد این صفحه از این خبر یک pdf بساز


سایر خبرها
۱۳۹۶/۴/۲۸ ۹:۲۰:۰۰ - شهادت جان‌سوز رئیس مذهب شیعه امام جعفر صادق علیه‌السلام تسلیت باد
۱۳۹۶/۴/۲۰ ۱۱:۵۱:۰۴ - جملات الهام بخش برای زندگی
۱۳۹۶/۴/۲۰ ۱۱:۴۹:۳۴ - جملات الهام بخش برای زندگی
۱۳۹۶/۴/۲۰ ۱۱:۴۸:۰۶ - جملات الهام بخش برای زندگی
۱۳۹۶/۴/۱۳ ۱۰:۱۳:۱۹ - جملات الهام بخش برای زندگی

مصاحبه ها

 

وبساز : منصور سرلک

شماره تماس : 09395296868