آدرس : خیابان طالقانی نبش غذادارو  -    تلفن تماس : 66475055

  • Cougar

    متن تصویر

  • Lions

    متن تصویر

  • Snowalker

    متن تصویر

  • Howling

    متن تصویر

  • Sunbathing

    متن تصویر

یک لرن مرجع تخخصی وبلاگ نویسان
ديدار دكتر پرويز و دكتر مقيمي با فرزند شهيد سرلشكر خسرواني - اخبار عمومی - اخبار : ایثارگران دانشگاه علوم پزشکی تهران
اطلاعیه
داوطلبین گرامی لطفا قبل از طرح سوال جدید سوالات موجود در آرشیو سوالات را با دقت مطالعه نمایید زیرا به سوالات تکراری پاسخ داده نمیشود.
اخبار عمومی : ديدار دكتر پرويز و دكتر مقيمي با فرزند شهيد سرلشكر خسرواني
فرستنده مهمان در تاريخ ۱۳۹۲/۱۲/۲۸ ۱۱:۴۰:۰۰ (2024 بار خوانده شده)

به منظور تجليل از مقام شهداء و پاسداشت فرهنگ شهادت، معاون فرهنگي و مدير دفتر ايثارگران دانشگاه با دكتر مسعود خسرواني، عضو هيئت علمي و فرزند شهيد سرلشكر علي خسرواني ديدار كردند.



شامگاه دوشنبه 26 اسفندماه 92 و در آستانه ورود به سال جديد، دكتر پرويز معاون فرهنگي دانشگاه و دكتر مقيمي مدير دفتر ايثارگران با دكتر مسعود خسرواني، عضو هيئت علمي دانشگاه در گروه نانوفناوري پزشكي و فرزند شهيد سرلشكر علي خسرواني و خانواده او ديدار كردند.  
دكتر مسعود خسرواني، فرزند شهيد سرلشكر علي خسرواني، متولد 1346 داراي مدرك PhD نانوفناوري دارويي از دانشكده پزشكي مسكو است. از سال 1389 در دانشكده فناوري هاي نوين مشغول تدريس و تحقيق است. در حال حاضر با كمترين امكانات و با تشكيل تيمي 10 نفره، بر روي طرح تحقيقاتي درمان تومورهاي مغزي با استفاده از فناوري نانو تحقيق مي كند . در سالهاي جنگ تحميلي از شوق جنگيدن و شهادت در راه وطن لبريز بوده ولي پدر مانع مي شود و مي گويد از هر خانواده يك نفر كافي است. 
با ورود به منزل دكتر خسرواني، همسر مهربان او سمانه تفرشي به همراه فرزندانش سارا و پارسا خسرواني، صميمانه به پيشوازمان مي آيند و ما در خانه اي كه تا به حال به آن پا نگذاشته بوديم، راحتي و صميميت شگرفي را تجربه مي كنيم. 
دكتر پرويز با ورود به اين آپارتمان كه در مجتمع مسكوني ستارخان واقع است، به ياد خاطره اي از دوره نوجواني خود مي افتد و مي گويد زمان انقلاب و تظاهرات كه از سوي ماموران تحت تعقيب بوده به يكي از ساختمان هاي نيمه كاره اينجا پناه آورده و مخفي شده است.
در ادامه دكتر مقيمي مدير دفتر ايثارگران از راه شهداء و تاسي آنها به اباعبدالله الحسين (ع) براي احياء امر به معروف و نهي از منكر مي گويد و ادامه مي دهد: فرزند شهيد بودن، يعني تداوم راه شهيد و شهيد هم كسي است كه يكباره ره صدساله را پيموده است. 
اين بار نوبت دكتر خسرواني فرزند شهيد سرلشكر خسرواني است كه به شرح خلاصه اي از زندگي و شخصيت خارق العاده اين شهيد بزرگوار مي پردازد: پدرم در روستاي فراهان به دنيا آمد و زماني كه نه ساله بيشتر نداشت، همراه پدر به تهران مي رود و پدر او را براي كار به حجره دار معتبري به نام حاج نواب مي سپارد. حجره دار وقتي مي بيند كه اين پسر با چوب كبريت هاي سوخته بر روي ديوار مي نويسد، تحت تاثير اين همه شوق و نشاط كودك براي آموختن قرار مي گيرد و او را در مدرسه اي شبانه ثبت نام مي كند.
دكتر خسرواني مي افزايد: پس از آن پدرم در يكي از پادگان هاي تهران با درجه گروهباني مشغول خدمت شد و پس از چندي پدر او به همراه هشت نفر عائله به تهران و نزد او آمد. به طوري كه در پرونده پدرم ثبت شده بود تعداد افراد تحت تكلف نه نفر! در همين دوران بود كه ازدواج كرد و در شرايطي كه صاحب دو اولاد بود، وارد دانشكده افسري شد.
وي با بيان آن كه تمام نمرات پدرم در رشته مخابرات ممتاز بود ادامه مي دهد: پدر در دانشكده افسري به عنوان مربي ورزش دانشجويان برگزيده شده بود. به خاطر دارم صبح ها هميشه با صداي دمبل او از خواب بيدار مي شديم.
دكتر خسرواني از آغاز جنگ تحميلي و رهسپار شدن شهيد خسرواني به سوي جبهه هاي نبرد مي گويد و مي افزايد: علي رغم طولاني شدن مدت حضور در عرصه جنگ، پدرم حاضر نشد از اين جهاد دست بردارد و در تقاضاي خانواده كه مي خواستند حداقل يك بار شروع سال تحويل را در خانه در ميان ايشان بگذراند، در پاسخ با مهرباني مي گفت "غيرت من اجازه نمي دهد كه در منزل بنشينم و در شرايطي كه كشور اسلامي در معرض خطر اجنبي قرار دارد، در جبهه حضور نداشته باشم"
وي با اشاره به ويژگي هاي بارز شهيد خسرواني مي گويد: از مشخصات استثنايي و كم نظير آن شهيد بزرگوار، عدم بازگويي نيكوكاري ها و امتيازات و موفقيت هاي خود بود و او هيچ گاه از خودش تعريفي نكرد.
عضو هيئت علمي دانشگاه با اشاره به زمان و محل شهادت سرلشكر خسرواني مي گويد: پدرم در پانزدهم فروردين ماه سال 1363 در شرايطي كه از قبل به لحظات آخر عمر خود واقف شده بود، در عمليات خيبر در جزيره مجنون به شهادت رسيد.
دكتر خسرواني ادامه مي دهد: پس از شهادت پدرم، در مسجد جامع براي او مراسم ختم برگزار كرديم. به قدري مسجد شلوغ بود كه عده اي بايد فاتحه مي خواندند و بيرون مي آمدند، تا جمعيت جديدي وارد مسجد شود. پس از شهادتش، هركسي كه ما را مي ديد، از خوبي هايي كه پدرم در حقش كرده بود مي گفت. يكي مي گفت اجاره منزل نداشتم، ايشان كمك كرد و مرا نجات داد و حتي توانستم خانه دار شوم. ديگري مي گفت خدا جناب سرهنگ را بيامرزد پشت بام خانه ما را با هزينه خود قيرگوني كرد. حتي يك مورد از اين خوبي ها را پدرم در منزل نقل نكرده بود.
وي از اهميت توجه به راه شهداء مي گويد و مي افزايد: آنچه شهداء در زندگي به ما آموختند، راه انبياء و اولياء است و اگر ما اين راه را برويم، هرگز گمراه نمي شويم. بنابراين آنچه را كه باعث سعادت انسانهاست و شهداء آن را به ما نشان دادند، بايد زنده نگهداشت.
اين عضو هيئت علمي دانشگاه در بخشي ديگر از سخنان خود به مسائل و مشكلات ايثارگران اشاره مي كند و مي گويد: در مجموعه هاي مختلف، عده اي از افراد ايثارگران را دوست دارند و عده اي به آنها حساسيت دارند. چون فكر مي كنند با حضور آنها برخي مسائل از حالت عادي خارج مي شود و اين افراد دوست دارند وضعيت مثل سابق حفظ شود.
دكتر خسرواني با ارائه پيشنهادي به دكتر پرويز مي گويد: تشكيل شوراي تصميم گيري از ايثارگران، به پيشبرد بسياري از برنامه هاي فرهنگي دانشگاه كمك مي كند.
وي با اشاره به معني يكي از آيات قرآني، در رابطه با دوستي يا همكاري با ظالمين و عاقبت خيلي بد اين افراد مي گويد: برخي اوقات حتي با سكوت خود با ظالمين همكاري مي كنيم.   
دكتر خسرواني ادامه مي دهد: افرادي كه رفتند و شهيد شدند، چه كردند و چه بودند كه خدا آن قدر دوستشان داشت تا شهادت را نصيبشان كرد؟
وي با بيان آن كه اگر روحيه مبارزه گري حذف شود، فرهنگ ايثار هم از بين مي رود مي گويد: انساني كه بي تفاوت باشد و هيچ كس با او مخالف نباشد، نمي توان بر روي او نام انسان نهاد.
دكتر خسرواني بازديد مسئولين دانشگاه از خانواده شهداء را تبليغ ايثار و ايثارگري و امري بسيار ارزشمند مي خواند و مي گويد: در شرايط فعلي، فردي مانند من چطور بايد رفتار كند كه هم بتواند مسيرش را ادامه دهد و هم عزت نفس و كرامت نفس كه به خاطرش انقلاب كرديم، محفوظ بماند؟
در ادامه دكتر پرويز نقل مي كند: يكي از دوستان كه مسئوليت هاي زيادي داشت، خوشحال بود كه هيچ كس از او ناراحت نيست و همه با او خوبند. به او توصيه كردم كتاب جاذبه و دافعه امام علي (ع) را بخواند. چرا كه واقعيت آن است كه نمي شود همه از فردي خوششان بيايد و آدم هايي كه همه از آنها تعريف مي كنند، بي بو و خاصيت هستند.
وي با اشاره به وجود برخي مسائل و مشكلات مي گويد: آدمي كه به دنبال انجام كار است، اگر رضايت الهي را مدنظر داشته باشد، سستي و ضعف در او معنا پيدا نمي گويد.
دكتر پرويز ادامه مي دهد: علاوه بر فراز و فرودهاي زندگي و مشكلات زندگي خصوصي كه در زندگي هر فردي ممكن است ايجاد شود، كار دنيا همين است و اگر دنيا همه شيريني باشد، دل كندن از آن سخت است. و اين مسائل در عرصه كار و مسئوليت هاي اجتماعي پس از انقلاب وجود داشته و آنچه كه از صدر اسلام نقل مي شود، همين گونه است.
وي با بيان آن كه معيار قضاوت ها رفتار مسلمانان نمي تواند باشد گفت: در قضاوت هاي مختلف بايد به اصل ماجرا نگاه كنيم.  
دكتر پرويز مي افزايد: گاهي اوقات با افرادي مواجه مي شويم كه به دليل مسائل و مشكلات و همچنين در مسند مسئوليت قرار گرفتن آدم هاي ناصالح، نااميدي از سخنانشان احساس مي شود. در اين مورد خداوند خيلي به ما عنايت داشته كه محل كارمان را دانشگاه علوم پزشكي تهران قرار داده است.
وي با اشاره به رفتار منطقي مسئولين دانشگاه مي گويد: از افرادي كه مسئوليت هايي را در دانشگاه پذيرفته اند، به دليل اين كه مسيري را طي كرده اند تا به اينجا برسند، رفتارهاي نامعقول و غيرمنطقي كمتر ديده مي شود. ولي در ادارات ديگر وضعيت فرق مي كند و ممكن است افرادي بدون داشتن صلاحيت به عنوان مسئول انتخاب شوند.
دكتر پرويز با بيان اين كه اگر فردي دغدغه مسلماني داشته باشد، نااميدي معنا پيدا نمي كند گفت: چون هر فردي موظف است به وظيفه خود عمل كند و در عرصه مسئوليت اجتماعي به "كلّكم راع و كلّكم مسؤول عن رعيّته" اعتقاد داريم، بنابراين همه مسئوليت دارند و در كنار اين مسئوليت قرار است به اندازه وسعشان از آنها مطالبه و سوال شود.
معاون فرهنگي دانشگاه مي افزايد: از من كه مسئوليتي به عهده دارم، به يك گونه سوال مي پرسند و از كارمندي كه زيرمجموعه من است، به گونه اي ديگر سوال خواهند كرد.  
وي وضعيت دانشگاه را از لحاظ حضور افراد شايسته در مسندهاي مسئوليتي خوب و رضايتبخش ارزيابي مي كند و مي گويد: از دوره دكتر باستان حق گرفته تا دوره دكتر ظفرقندي و دكتر لاريجاني و همين طور دوره فعلي، همواره مسئولين دانشگاه افرادي محترم بوده اند و افراد نامربوط در اين چند دوره نداشتيم.
دكتر پرويز خطاب به دكتر خسرواني مي گويد: دغدغه شما و برخي ديگر از دوستان را درك مي كنم كه به دنبال شرايط بهتر هستيد و بايد هم همين باشد.
وي با اشاره به مشكلات انجام طرح هاي تحقيقاتي در دانشگاه مي افزايد: اگر با نگاه ايده آل به اين طرح هاي تحقيقاتي نگاه كنيم و بخواهيم ريالي از بودجه اي كه صرف اين طرح ها مي شود به هدر نرود، هزار و يك ايراد ممكن است پيدا شود. اين در حالي است كه عين همين فضا در جبهه هم جاري و ساري است ولي در نهايت مي ديديم پيروزي حاصل مي شود.
دكتر پرويز ضمن يادآوري خاطراتي از زمان جنگ تحميلي و محدوديت امكانات و تجهيزات در جبهه ها مي گويد: به خاطر دارم كه در عمليات فتح المبين، 10 نفر از افراد گردان، سلاح انفرادي كه آن زمان كلاشينكف بود، نداشتند و قرار بر اين شد كه هر كس مجروح مي شود، سلاحش را بردارند و استفاده كنند.
معاون فرهنگي دانشگاه مي افزايد: با اين شرايط و وضعيت، اتفاقات و پيروزي هايي كه در جبهه هاي جنگ رخ مي داد، قطعاً به بركت عنايت امام زمان (عج) بود.
در پايان اين ديدار، لوح يادبودي به دكتر خسرواني فرزند شهيد سرلشكر علي خسرواني، اعطاء مي شود و دكتر خسرواني نيز با روي گشاده چند جلد سررسيد سال جديد به ما اهداء مي كند.
خبرنگار: زهرا صادقي
عكاس: فوزيه بيك پور
  

 

      

خبر قبلی - خبر بعدی صفحه مناسب چاپ پیشنهاد این صفحه از این خبر یک pdf بساز


سایر خبرها
۱۳۹۶/۸/۳۰ ۱۳:۴۰:۰۰ - انا لله و انا الیه راجعون
۱۳۹۶/۸/۲۷ ۱۳:۲۰:۰۶ - انا لله و انا الیه راجعون
۱۳۹۶/۸/۲۷ ۱۱:۵۴:۲۹ - شهادت امام رضا(علیه‌السلام) تسلیت باد
۱۳۹۶/۸/۱۷ ۱۳:۲۰:۰۰ - اسلام را عاشورا بیمه کرد و عاشورا را اربعین.
۱۳۹۶/۸/۷ ۱۱:۵۰:۰۰ - سلسله گفتگوهای دفتر امور ایثارگران با رزمندگان دانشگاه / آقای دکتر احمدعلی نوربالا

 

وبساز : منصور سرلک

شماره تماس : 09127769108